 Zes uur, in café Gruter is het gezellig druk.
Er zijn toch een hoop mensen die naar de wedstrijd gaan, hoewel mijn
vaste vrienden (bijna) allemaal schitteren door afwezigheid. De stemming
is ontspannen, hoewel Theo er een hard hoofd in heeft: "Die Denen
krijgen sowieso een paar kansen en AJAX is natuurlijk bang voor een
tegengoal en gaat heel afwachtend spelen, die kansen komen toch en voor
je het weet zit je in de problemen. Ik ga ook niet, ik heb er een slecht
gevoel over."
Anderen om me heen zien het wel zitten en er wordt
ook druk gespeculeerd over de volgende tegenstander: "Ik hoop dat
we Celtic weer krijgen, kunnen we laten zien dat we toch de beste zijn!"
"Of PSV lijkt me ook tof, of Celtic schakelt Feyenoord uit en AJAX
de Glasgow Rangers en dan krijgen we Celtic in de finale!" Job
en ik gaan wel en zitten na een overvolle metrorit, waarbij
we zelfs een volle metro door zagen rijden, te laat in de ArenA.
Dit
keer zit ik in vak 119, lekker dicht bij het veld. De voor- en nadelen
van deze plek dienen zich snel aan; je ziet de spelers van dichtbij
en kan details beter zien, het nadeel is dat je op de 2e ring beter
overzicht hebt en dat het op 422 (als iedereen er is) veel gezelliger
is. Er hangt hier een bedompte sfeer, hoewel het stadion goed vol zit
en de F-Side en het sfeervak voor genoeg herrie zorgen. Al na een kwartier
begint mij ook een gevoel van moedeloosheid te bekruipen, AJAX speelt
inderdaad tegen zijn natuur in en speelt duidelijk met de handrem op.
"Ja, nu zie je pas hoe je van der Vaart en Yakubu mist, en waarom
is die Galasek eigenlijk in een keer weer terug. Waarom moet Co zonodig
zijn protégé Galasek opstellen? Sindsdien hebben we problemen."
Dit soort opmerkingen hoor ik continu om me heen.
Na de rust komt Job
naast me zitten en heeft het al gezien: "Een aanvaller er uit voor
een verdediger? Waarom zet 'ie Knopper er niet in? Daarmee herstel je
toch ook de balans op het middenveld? En waarom de langste man er uit?
Als we straks iets moeten forceren kun je de lange bal helemaal niet
gebruiken!" Toch begint AJAX goed aan de 2e helft, maar na ruim
10 minuten zie je het spel omslaan: "Waarom wordt er niet gejaagd,
waarom is iedere afvallende bal voor Kopenhagen, dit gaat helemaal mis."
Het dieptepunt is de 65e minuut, als we op het middenveld een Ajacied
een hakballetje zien geven: "Dit is niet het moment voor hakkenbar,
nu gewoon rammen en geen galleryplay!"
Na een duel waar twee spelers
allebei met hun benen te hoog spelen, krijgt Kopenhagen een vrije trap,
goal, wat een pech, alles weg. Op weg naar de metro hoor ik iemand zeggen:
"Nou kunnen ze zich helemaal op de competitie concentreren."
Laten we het daar maar op houden. Was ik maar in de Gruter gebleven……
|
