In café de Gruter is menigeen al in de stemming
voor de halve finale tegen PSV. Job staat nog achter de bar, maar is
redelijk positief: "Het moet een keer lukken in de ArenA tegen
die gloeilampen."
De voorpagina van het Parool is ook in de stemming,
berichten over hooligans, over de wedstrijd en over Job Cohen. Job heeft
ook een mening over zijn naamgenoot: "Volgens mij gaat hij AJAX-Utrecht
verbieden, AJAX krijgt drie punten in mindering en we worden dus geen
kampioen." Dat het eind van dit seizoen spannend is, heeft behoorlijke
impact: "Ik wil al maanden stoppen met roken, maar daar wacht ik
maar mee tot in mei,
daarna is de spanning weg, Oranje speelt ook geen WK dus kom ik de zomer
wel door."
Nadat we in café Leentje zijn aangekomen valt
op dat Ton, de baas van Leentje, er niet is. Hij heeft een lichte beroerte
gehad en is de komende weken aan zijn herstel bezig. Job: "Als
AJAX vandaag wint dragen we het resultaat op aan Ton." In de ArenA
zijn de rijen voor de ingangen gigantisch, we komen dan ook te laat
op de tribune aan. Naast ons zit een oude heer die de volgende stelling
heeft: "Het wordt tijd dat we winnen, dan is eindelijk de ArenA
echt ontmaagd." We zitten vandaag op vak 122: "Dat is precies
dezelfde plek als 422, maar dan 321 traptreden lager."
Scheidsrechter
Luinge drukt in de eerste helft een negatief stempel op de wedstrijd:
"Maar ja, je bent ook echt een lul als je naast belastingambtenaar
ook nog scheidsrechter bent." "Daarom speelt PSV natuurlijk
in blauwe shirts, dat is dezelfde kleur als de belastingenveloppen."
"Ja, Luinge heeft ook iets speciaals, je krijgt geel of rood of
in het ergste geval trekt hij direct een blauwe envelop uit z'n borstzak!"
"Die Luinge fluit alles tegen AJAX, dat gaat hij straks vast goedmaken."
En die laatste opmerking blijkt waar te zijn, Luinge geeft een penalty,
AJAX komt op 1-0 en we knijpen onszelf in de rust in de arm: "Ik
kan het haast niet geloven, we staan voor." In de tweede helft
trekt AJAX de westrijd helemaal naar zich toe, de ArenA is ontmaagd
en we kunnen het niet geloven. Terug in Leentje beseffen we pas wat
er gebeurd is: "Deze is voor Ton!" |