 Café Gruter, Job staat nog achter de bar, dus
de biertjes komen in een rap tempo door, als Job klaar is en ook Gert-Jan
gearriveerd is, gaan we op weg naar Leentje. Daar aangekomen valt ons
direct op dat onze vaste tafel tijdelijk verdwenen is, het barpersoneel
loopt in chirurgen outfit, Gert-Jan: "Als dat geen slecht voorteken
voor de wedstrijd is?"
In het stadion blijkt dan
onze vaste groep een groot aantal afvallers kent; Bert K. heeft vanavond
de voorkeur gegeven aan een wijnproef-avond, het moet niet gekker worden,
maar Jack de Gier bewijst binnen vijf minuten het gelijk van onze nieuwe
connaisseur, 0-1: "Het is weer precies zo als vorig seizoen, AJAX
komt altijd eerst met 1-0 achter." En daar zijn ze weer, de witte
zakdoekjes: "Was het vorig seizoen ook niet na AJAX-Twente, dat
de trainer er uit vloog?" En ja hoor, het wordt ook nog 0-2: "Wat
doen we hier eigenlijk?" Als klap op de vuurpijl wordt Mido er
ook nog uitgestuurd, maar begint AJAX zowaar te ballen, een bal op de
lat: "Ik kan me een AJAX-Twente herinneren, waar Cruyff van de
tribune kwam en naast Beenhakker ging zitten, direct Rijkaard in het
veld bracht en AJAX toch nog op 3-2 kwam." "Ja, lachen was
dat, Tscheu la Ling scoorde toen nog een wereldgoal, maar ik zie het
vandaag niet gebeuren."
En inderdaad, deze stille hoop lijkt heel
erg ijdel, op de tribune hebben we het al over Mieke Telkamp, met haar
hit 'Waarheen, waarvoor': "Misschien moet je die tekst gewoon als
je column inleveren." En dat lijkt mij ook de beste optie, 'waarheen
lijdt de weg, die wij moeten gaan?' Er heerst een enorm begrafenisgevoel
om me heen, alleen het sfeervak blijft opvallend positief, dit tot ergernis
van mijn vakgenoten: "Hebben die gasten drugs gebruikt, worden
ze per decibel betaald, of zit de familie Ratelband in dat vak?"
Ik heb m'n schrijfblokje al weggeborgen als het 1-2 wordt, later wordt
het nog 2-2, ik kan m'n column dus weer gaan herschrijven, zeker als
Wamberto met een prachtige krul er ook nog 3-2 van maakt. Wat zijn we
blij, maar toch zijn we het met de F-Side eens, daar zijn de witte zakdoekjes
nog niet verdwenen en gelijk hebben ze. De familie Ratelband gaat nu
waarschijnlijk van pure blijdschap over vuurkooltjes lopen, wij sjokken
opgelucht maar zeker niet voldaan naar de metro….
|
