Zondag 29 januari 2006, Ajax - FC Utrecht 1-4

Een Bertlag

“Marcel, wil je mijn seizoenkaart even ophalen bij m’n moeder? Ik zit nu 20 kilometer voor Eindhoven en kom rechtstreeks naar Leentje.” Bert Polis is deze week op wintersport geweest, heeft speciaal de busreis omgeboekt om tóch naar Ajax – FC Utrecht te kunnen. Nadat ik de kaart heb afgehaald kom ik in net op tijd in Leentje om aan de discussie over Boukhari deel te nemen: “Als Boukhari niet speelt vanmiddag, wie moeten we dan uitfluiten?” “Het schijnt dat die Bouyake vandaag z’n debuut maakt, misschien moeten we hém maar uitfluiten. Kan hij vast wennen!” “Ik snap al die ophef niet, hij speelde toch al weken als een krant?” “Ik betaal 375 euro om naar dit drama te kijken, mag ik dan m’n ongenoegen uiten?” En net als de gemoederen aan de stamtafel overhit dreigen te raken komt Bert binnen, bepakt en bezakt met tassen en ski’s. We schrikken ons rot, vooral John Gruter heeft het te kwaad: “Ik dacht even dat ik naar een uitzending van Tineke Schouten zat te kijken.” “Hé Bert, je bent niet echt bruin geworden, heb je de hele week onder een lawine gelegen?” “Of komt het door de lange reis, misschien heb je een jetlag.” “Een Bertlag zul je bedoelen!”

Nadat Bert z’n verhaal heeft gedaan, waarin enkele reisgenoten van vak 410 uitgebreid over de tong gaan, nemen we nog een laatste drankje om met frisse moed richting ArenA te gaan. Eenmaal binnen valt het ons op dat er wel héél weinig supporters uit Utrecht zijn: “Die hebben zich allemaal onder de banken verstopt, als de wedstrijd begint springen ze allemaal op!” Maar deze surpriseshow blijft ons bespaard en dat is maar goed ook, want binnen 2 minuten staat het al 0-1: “Ongelofelijk, Ajax is de middenlijn nog niet over geweest!” De berusting druipt er van af op vak 422, een enkele laatkomer wordt dan ook verwelkomd met de volgende zin: “Hé, lekker op tijd! Je hebt niks gemist, niks speciaals althans.”

Ajax valt intussen aan en krijgt een penalty: “Dat is een primeur! Volgens mij hebben we de laatste tien jaar nog ooit een penalty van Dick Jol gehad!” Blijkbaar is Gaslek ook helemaal verbouwereerd en schiet hij de bal huizenhoog over: “Die zie je morgen terug bij Opsporing Verzocht.” Als Galásek een paar minuten later vanaf 20 meter weer over schiet weten we het zeker: “Hij mag vanaf nu alleen nog maar vanaf eigen helft schieten.” Intussen begint de ArenA weer te morren en horen we het eerste fluitconcert alweer opbloeien: “Jongens, niet fluiten. Daar worden de knaapjes onzeker van.” “En dat geldt ook voor Dick Jol! Ik word gek van die man, met z’n irritante fluitje. Is dat ding nieuw?” “Ja, die krijg je gratis bij besteding van 10 euro bij je plaatselijke groenteboer.” “Nou, ik vind het geen gehoor, het lijkt Berdien Stenberg wel!”

Dick Jol heeft ons blijkbaar gehoord en is begonnen aan het lukraak uitdelen van gele kaarten. Binnen 10 seconden geeft hij er twee aan Utrecht: “Rondje van Jol!” “Hij speelt vandaag twintig over geel.” “O, dan hoop ik niet dat hij daarna tien over rood gaat spelen.” “Als hij toch aan het uitdelen is, kan hij er niet eentje aan Boukhari geven? Anders voelt hij zich weer miskent.”

Na de rust zien we tot ons genoegen dat doelman Grandel zijn opwachting heeft gemaakt bij Utrecht, er gonst een zweem van verwachting door de ArenA die zowaar nog uitkomt ook! Ajax scoort! We knijpen onszelf in de armen en kijken gelukzalig voor ons uit, maar voordat iemand wat kan zeggen scoort Utrecht al weer tegen: “Ongelovelijk dit, de gifbeker moet echt helemaal leeg!” “Nou, ik heb het gevoel dat het wel goedkomt, vorige week scoorde Twente ook direct tegen, maar toen wonnen we alsnog.” En inderdaad, deze laatste stuiptrekking van miskend positivisme lijkt te gaan werken. Ajax dringt steeds meer aan, Charisteas schiet tweemaal net naast, Jol verzuimt ons een penalty te geven na een duw- en trekpartij, maar na de zoveelste corner gaat het mis; De bal valt buiten het strafschopgebied, waar Vermaelen met gestrekt been de bal speelt. Desondanks geeft Jol een strafschop, die te snel en vanaf de verkeerde plaats wordt genomen. Jol kijkt nog eens parmantig om zich heen en geeft aan dat er doorgespeeld mag worden, waarna twee man van Utrecht alleen op de goal afmogen, 1-3: “Is die hufter nou helemaal van de ooievaar gerukt? De bal lag niet stil en op de verkeerde plek. Worden we weer genaaid door Jol!”

Na zoveel onrecht zijn we het zat en besluiten we om maar snel naar Leentje te gaan, uiteraard is de roltrap stuk, komt de metro niet en horen we dat Jol ook nog een penalty aan Utrecht gaf, 1-4: “Zijn we er toch weer ingetuind!”