Play-fuck-off

“Danny Blind is vanmiddag vrijgesproken, trek ik nou de verkeerde conclusie als ik zeg dat Luinge dus gejokt heeft?” “Ja, dan trek je inderdaad de verkeerde conclusie. Scheidsrechters mógen namelijk liegen!” Tsja, het zit Ajax eindelijk eens mee en we hebben direct het hoogste woord in ’t Loosje. De groep is behoorlijk uitgedund, maar dat is niet zo vreemd aangezien we allemaal de wedstrijd van zondag tegen AZ nog in de benen hebben. “Eigenlijk is dit dus de laatste thuiswedstrijd, ware het niet dat we die play-offs nog krijgen.” “Nou, dan moet er vandaag wél gewonnen worden.” “Vitesse is toch niet zo’n probleem?” “Luister, omdat Ajax met alle geluk van de wereld van AZ heeft gewonnen, betekend niet dat we het lek al boven hebben hoor!” “Maar wat doen we dan met afscheid nemen? Er gaat een heel peloton spelers weg, ik denk dat vandaag de laatste kans is voor heel veel seizoenkaarthouders om afscheid te nemen van bijvoorbeeld Gaslek.” “Hoezo?” “Nou, ik ben bijvoorbeeld niet van plan naar die play-offs te gaan, belachelijke geldklopperij! Ieder jaar wordt je kaart duurder, we zien alleen maar kut-wedstrijden en dan mogen we nu met maar liefst 10 procent korting kaartjes kopen voor wedstrijden waar het er écht om gaat.” “Als Ajax nou eens hart had gehad voor de vaste supporters, dan hadden ze toch kunnen zeggen dat seizoenkaarthouders gratis naar binnen mogen!”

En terwijl we verder mopperen over het ‘commerciële gedrocht’ vertrekken we voor de laatste keer dit seizoen richting ArenA: “Maar het kan best mooi worden, zo’n play-off tegen AZ.” “Het kost alleen maar geld en laten we nou eerst maar eens afwachten óf ze het wel halen.” En die laatste opmerking blijkt méér dan reëel te zijn, Ajax speelt vanavond als een natte krant. We zien het na de eerste helft echt niet meer zitten: “Nou, al halen ze met de limo op dan ga ik nog niet naar de play-off.” “Ik zal het je nog sterker vertellen, ik ga weg. Tot na de zomer!”

En zo loopt de helft van de, toch al uitgedunde, 422 groep richting metro. Anderen blijven stug zitten en zien een kwartier later Vitesse zowaar op 0-1 komen, hetgeen voor de laatsten der Mohikanen reden is om het seizoen vaarwel te zeggen: “Wat een belabberd zooitje is dit, ik kan het niet meer aan. Ik heb hier echt de kracht niet meer voor.”

En zo blijven we met zeer weinigen over en zien een kwartiertje ‘Sturm und Drang’ verzandden in plichtmatig geschuif, reden genoeg om ook de biezen te pakken: “Nou, jongens ik heb het geprobeerd, die laatste minuten geloof ik wel, ik probeer de drukte bij de metro voor te zijn. Tot ooit!”

En terwijl we bloedchagrijnig weglopen horen we terwijl we al beneden zijn gejuich: “Ook dat nog, hebben ze nog gescoord ook. Dat worden toch play-offs.” Vlak voor het metrostation horen we wéér gejuich: “Teringzooi, nou hebben ze nog gewonnen ook! Wat heeft Utrecht gedaan?” “Verloren.” “Dus dan zijn we 4e en moeten we tegen Feyenoord.” “Zullen we toch maar gaan dan?”

Einde.

Voetnoot: het is intussen een ruime week later, ik ben inderdaad niet gegaan naar de play-off wedstrijd tegen Feyenoord. En nu heb ik spijt…