De nieuwe Cruijff?

Piep-piep: “Laat die Boogerd maar eens een achteruitkijkspiegel op z’n fiets zetten.” Het is zaterdagmiddag, na een ochtend huishoudelijke bezigheden heb ik me net lekker op de bank verschanst om het slot van de Ronde van Lombardije te zien. Michael Boogerd zit in de kopgroep en kijkt inderdaad meer om dan vóór zich, hij mist de demarrage van Bettini en is gezien. Onze koplopers, die zich al in ’t Loosje verschanst hebben, hadden dit al voorzien. Ik besluit om het wielrennen te laten voor wat het is en zelf op de fiets te springen, om na een korte tijdrit en enkele halsbrekende toeren over een met toeristen bezaaide Dam en Damstraat veilig de Nieuwmarkt te bereiken. In ’t Loosje is de spoeling wederom dun, de vakantiegangers zijn nog niet allemaal terug. John Gruter heeft z’n neefje meegenomen, dat geeft tóch een fijn gevoel. Nieuw bloed is altijd leuk, zeker als het een 11-jarig apenkopje uit Tuindorp Oostzaan betreft…

“Hé Mars, alles goed? Morgen de marathon lopen toch?” “Nou, de halve marathon. Evengoed nog 21 kilometer en een beetje.” “Ga je het halen?” “Dat hangt in grote mate af van het aantal biertjes dat ik vandaag drink én of die kut roltrappen het doen.” “Honderveertig treden omhoog is toch goede training?” “Nee, dan heb ik direct de pap in m’n benen. Ja lekker, doe maar een bokbiertje.” En terwijl we onder het genot van een biertje de ideale loopschema’s doornemen, heeft John andere besognes: “Ik heb weer internet! Vandaag het UPC pakket geïnstalleerd.” “Ging dat helemaal zonder problemen?” “Nee, natuurlijk niet. Onze PC staat in de keuken en de kabel tussen dat kastje en de keuken was te kort, dus moest ik naar Aurora om extra kabel te halen. 48 euro!” “Maar waarom staat je PC dan in de keuken, doet ie ook de afwas?” “Nee, hij gebruikt ‘m als elektronisch boodschappenlijstje.”

“Even wat anders, de wedstrijd begint al om halfacht, we moeten opschieten. Laten we maar naar Nam Kee gaan, daar gaat het lekker snel.” En inderdaad, we zijn in no-time klaar bij Nam-Kee, Bert Polis neemt traditioneel een soep en is dus als eerste klaar om alvast bij de Fontijn een rondje Irish Coffee te bestellen. Daar hebben we nog een bespiegeling over Robin van Persie, die door Johan Derksen al tot opvolger van Johan Cruijff bestempeld is: “Van Persie is toch een hele grote aan het worden, zou dat komen omdat ze ‘m in die wedstrijd op de Toekomst achterna gezeten hebben?” “Nou, ik moet het allemaal nog zien, opvolger van Cruijff, er zijn er meer die niet met die druk om konden gaan.” “Ga je nou Tonnie Blanker met Van Persie vergelijken?” “Van Persie is toch ook moslim? Doet hij ook aan ramadan? In dat geval kon het inderdaad wel eens een hele grote worden.”

“Hebben jullie gelezen dat Ten Cate het voor z’n jongens heeft opgenomen? Hij zei in het Parool dat Maduro pas in 2012 op vakantie kan.” “Ja, ideaal toch? Kan hij nog 6 jaar Airmiles sparen.”

In de ArenA begint het uitstekend, alle roltrappen omhoog functioneren naar behoren. Mijn kuiten blijven gespaard voor de halve marathon, nu nog zorgen dat het aantal biertjes binnen de perken blijft… Dat laatste is een grotere opgave, want terwijl de eerste helft voortkabbelt gaat Bert Polis alweer bier halen: “Jongens zijn er nog kaarten?” “Ja, ik heb hier een schoppenvrouw en een ruitenboer.” In de rust komt de grote afwezige dit seizoen, broer Bert, nog even ter sprake: “Ik kwam ‘m laatst tegen, hij gaat emigreren naar een onbekend eiland, Dominique.” “Is dat echt waar, of is hij verliefd geworden op een vrouw, Dominique, die zo dik is dat ze een eiland lijkt?”

De tweede helft begint en we zijn getuige van een memorabele wedstrijd: “Het lijkt wel die 5-5 in de Meer destijds.” Ajax komt voorsprong omdat Babel attent achter Gabri opduikt: “Heel goed van Babel, die heeft intussen ook door dat Gabri ‘the Choker’ echt geen bal in het doel kan schieten.” Maar terwijl we net bekomen zijn van de vreugde, heeft onze kale Spaanse vriend een andere kwaliteit ontdekt bij zichzelf. Volkomen onnodig haalt hij een Grunninger neer en staat het een penalty later alweer 1-1. Even later gaat het helemaal mis als Stekelenburg op onnavolgbare wijze blundert en het 1-2 wordt: “Nou gelukkig heeft elk nadeel weer z’n voordeel.” “Wat dan?” “Nou, ik denk dat we voorlopig geen berichten in de krant lezen dat Stekelenburg naar Milan gaat.”

Gelukkig draait het geluk voor het eerst sinds jaren weer eens onze kant op en scoren Babel en Emanuelson. Vooral die laatste zorgt voor een vreugde explosie die we in tijden niet meer hebben meegemaakt. Volmaakt gelukkig blijven we tot het laatste fluitsignaal zitten, je kunt immers nooit weten, maar het blijft 3-2. Op de weg naar buiten wordt de feestvreugde toch weer enigszins getemperd, de roltrappen blijven tot nader order dicht: “Ja, ze kunnen een grote mensenmenigte niet aan.” Vol onbegrip nemen we dan maar weer de trap: “Waarschijnlijk zorgen ze er volgend seizoen voor dat de roltrappen wél geschikt zijn voor een grote menigte. Dan kan Ajax weer een mooie prijsverhoging doorvoeren.”