De ArenA
van Noach
 Piep-piep,
het is zondagochtend half 11, terwijl de regen als een
tropische moesson op het dak klettert, komt de eerste
sms binnen; ‘vergeet vanmiddag niet zoveel mogelijk
dieren van twee geslachten mee te nemen’ de sms
wordt vrijwel direct gevolgd door een telefoontje, Bert
Polis: “Ik snap ‘m niet. Jawel hoor, ik
heb een uitstekende bijbelkennis, o de Ark van Noach
bedoel je? Ja het is echt bar en boos buiten, maar goed
het dak is dicht dus wat kan ons gebeuren. Ik zie je
zo.”
Een krap uur later kom ik café Leentje aan de
Wibautstraat binnen en het lijkt ieder jaar weer alsof
de tijd heeft stilgestaan, John Gruter, Michaël
en Bert Polis zitten al aan de stamtafel, nippend aan
hun koffie mét: “Hé jongens, dat
lijkt wel alsof ik jullie gisteren nog zag. Alles goed?”
“Ja, prima. Ben benieuwd of de hele groep weer
compleet is dit jaar.” “Nou, ik kan alvast
één afvaller melden, broer Bert heeft
besloten om niet meer te gaan. Hij heeft het helemaal
gehad met Ajax én met ons. Hij zei dat hij geen
zin heeft om op zondagmiddag rond één
uur al half dronken aan tafel te zitten.” “Nou,
dat wordt een stuk rustiger hier en op het vak.”
“Ja, als je nu iets grappigs te melden hebt, zorg
dan dat je het luid en goed gearticuleerd vertelt; vanaf
nu worden grappen niet vijf keer meer herhaald door
broer Bert.” En net als we het over broer Bert
hebben, komt opa Bert binnen: “Ja jongens, alles
goed. Nee Ramon komt niet meer, hij gaat voor de Emirates
vliegen en daar dus wonen.” “He jammer,
maar dat betekent wél dat we af en toe in de
skybox bij Arsenal mogen?” “Ja, óf
HSV.”
Als later Ton, Peter en Fred (nou ik heb wel ernstig
getwijfeld of ik weer een kaart zou nemen dit jaar)
binnen zijn kunnen we concluderen dat er twee afvallers
zijn, tijd om het eens over Ajax te hebben: “Ik
hou m’n hart vast dat ze Huntelaar niet nog even
snel verkopen deze weken.” “Nee, dat doen
ze écht niet.” “Hoezo, als er een
Italiaan met een zak geld voor de poort staat, dan doen
ze er zó een strik omheen. De NV Ajax moet winst
maken.” “Nou, ze hebben toch geld zat nu?
De seizoenskaarten zijn wéér 15 euri duurder
geworden.” “Ja, om de roltrappen te bekostigen,
we kunnen nu vanaf de straat helemaal met de roltrap
omhoog.” “Nou, ik ben benieuwd hoe vaak
die krengen stuk zijn.” “Volgens mij zijn
die extra 15 euri voor een nieuwe fysiotherapeut voor
Jaap Stam.”
 “Ton?
Mogen we nog wat bestellen? Ik wil 5 fluitjes en een
Andy van der Mede cocktail.” “Ja, goed dat
we daar van af zijn zeg. Ik lees net in de krant dat
z’n hond Mac weer terecht is. Heeft ie vást
vernoemd naar z’n favoriete gerecht. Bij Ajax
was hij vroeger al ietwat corpulent. Hij is trouwens
z’n 6 rolexen wél kwijt.” “O,
dan heeft ie in ieder geval een mooi excuus om te laat
te komen op de training.”
Tijd om naar de ArenA te vertrekken, gelukkig heeft
het GVB weer eens geen rekening gehouden met het begin
van het seizoen en komen we op station Strandvliet als
platgeperste sardientje de metro uit. Eenmaal gearriveerd
bij de ArenA zien we dat het stadion versierd is met
allerlei vlaggen en banieren: “Zeker ook van ons
geld?”, en stellen we vast dat er inderdaad vanaf
straatniveau roltrappen zijn: “Nou, twee roltrappen
in de open lucht, als dat maar goed gaat.” En
inderdaad, er is alweer eentje defect, maar zijn de
twee lange roltrappen wél functioneel en komen
we dus redelijk uitgerust boven.
Op het vak zien we nog meer versiering en ook de nieuwe
reclameborden vallen op: “Kijk nou, breedbeeld
LCD reclameborden. Ook van ons geld?” Voordat
de wedstrijd begint verbazen we ons nog over Peter Beense
en de nieuwe akoestiek en worden we vergast op een speech
van John Jaakke die de jongste én de oudste seizoenkaarthouder
bij zich heeft: “Die man is al 70 jaar seizoenkaarthouder?
Ik hoop voor hem dat hij de laatste 10 jaar doof én
blind is.”
Toch wel een raar gezicht, die lege stoel van broer
Bert. Hij heeft 25 jaar een seizoenskaart gehad, een
vreemd gevoel maakt zich van ons meester: “Jongens
kunnen we uit eerbetoon niks met die stoel van Bert
doen?” “Ja, we zetten er een vogelkooi op
met een papegaai er in!”
Tijd voor de wedstrijd, het eerste balcontact van Jaap
Stam loopt bijna desastreus af: “Tikkie terug
Jaap!” Maar gelukkig speelt Ajax een stuk beter
dan we de laatste jaren van ze gewend zijn, hoewel vooral
Sneijder ons zorgen baart: “Zou Wesley een pieper
bij zich hebben?” “Ja, als die straks afgaat,
zijn de weeën begonnen en loopt ie zó het
veld af.” “Hij loopt ook anders vandaag,
zou hij al aan het puffen zijn?” “Het is
trouwens maar te hopen dat het kind van Sneijder niet
in Utrecht onder een brug geboren wordt.”
De wedstrijd vordert intussen gestaag en Ajax staat
bij rust al met 2-0 voor, na de rust vallen nummer 3
en 4 er ook snel in waardoor wij alle tijd hebben om
de nieuwelingen te bespreken: “Die Gabri is echt
goed zeg. Daar gaan we nog een hoop lol aan beleven.
Wat een wereldvoetballer is dat, hij doet me een beetje
aan mezelf denken!” “Weet je wie ik wel
een beetje mis? Boukhari, lekker mopperen op Alladin.”
“Die heeft het trouwens prima naar z’n zin
in Frankrijk. Lekker met z’n hele familie auto’s
in de fik steken. Dat doen ze toch allemaal daar?”
Vlak voor tijd valt ook de 5-0 en wint Polis de pot,
tijd om snel aan het bier te gaan dus. Terwijl we de
versierde ArenA verlaten schuifelen we richting roltrappen,
en ja hoor, ze zijn defect, we kunnen dus de gewraakte
142 traptreden naar beneden… |