De K.K.L.

Piep-piep, het is zondagochtend, kwart voor 12, als ik net onder het genot van een heerlijk najaarszonnetje op mijn fiets spring: ‘aanbieding! Vanmiddag bij Feyenoord; Gratis theeglas.’ Nou was mijn humeur al prima, mede dankzij dat heerlijke weer, maar nu is de grijns al direct op het ‘van oor tot oor’ niveau. Ik had van de week al voorgesteld om met de Moussaka Express naar het Kasteel af te reizen om daar met z’n allen voor de arme Charisteas te juichen, maar dat voorstel werd door de heren afgekeurd. Desondanks is de toptransfer hét gesprek aan de stamtafel in Leentje: “Ik weet niet of ik er wel zo blij mee moet zijn, Harry was toch een toppertje als je een breekijzer nodig had.” “Nou, over toppertje gesproken, ik zag die gasten vanmorgen bij AT5, nou zit ik de hele dag met dat deuntje in m’n hoofd.” “Wat mij betreft hadden ze het Rosenberg trio verkocht en die Dorintische zuil gehouden. Daar gaan die kakkerlakken nog een hoop lol aan beleven, wat ik je brom!” “Ja, over kakkerlakken gesproken, heb je gezien hoe ze Van de Herik noemen? Grote Kale Leider.” “Ja, goed hè. Ze hebben best humor daar.”

Na het Irish Coffee ontbijt en de traditionele mop van Ton, komt Paul de taxichauffeur binnen: “Ja, Michaël had kaartjes voor me gehaald. Ik zit zo met m’n zus bij jullie in het vak, we komen tenslotte uit Arnhem.” “O, dat is ook toevallig, mijn familie is ook onderweg. Mijn neefje en een vriendin van m’n zus komen uit Dieren, vlak bij Arnhem, zij zitten óók bij ons.” Het kopen van kaartjes was die week wel een behoorlijk probleem geweest, Michaël had twee kaartjes gekocht, aan Paul gegeven, die ze vervolgens weer was kwijt geraakt. Dus nog twee kaartjes kopen: “Maar ja, ik mocht maar drie kaartjes op één seizoenkaart kopen. Gelukkig had de sigarenboer nog een clubcard liggen.” “Weet je wat ik zo raar vond? Ik koop twee kaartjes, zeg dat ze zo dicht mogelijk bij mijn stoel moeten zijn en wat denk je? Rij 20!” “Ja, klopt die heb ik ook.” “Vreemd toch? Ik weet zeker dat er stoelen vrij zijn om ons heen, maar daarvoor kun je geen kaartjes kopen. Ook geen enkele.”

Terwijl we nog doorpraten over de ondoorgrondelijkheid van Ajax en TicketBox vullen we onze voorspelling voor vanmiddag in, Paul weet het al: “Ik denk 1-3. Ik kom uit Arnhem tenslotte.” “Ja, maar Paul, dat betekent toch niet dat je alle vormen van redelijkheid kwijt raakt?”

Na een overvolle metrorit komen we goedgemutst bij de ArenA aan, qua roltrappen gaat het bíjna goed. Er is er slechts eentje die dienst weigert: “Nou, wie weet gaat het volgende keer écht goed.” Eenmaal in het vak is het aantal lege stoelen om ons heen ruim voldoende, waardoor we met een paar gerichte SMS-jes alsnog onze familie en vrienden om ons heen kunnen verzamelen.

De wedstrijd is goed te doen, we hebben er een goed gevoel over. Bert draalt dit keer niet met het halen van bier en we zien prachtige acties en dito goals. Vooral Marijn (m’n neefje) kijkt z’n ogen uit. Op de vraag wie z’n favoriete Ajacied is heeft hij direct een antwoord: “Sneijder!” Waarop we besluiten onze kersverse vader nog eens goed in ogenschouw te nemen: “Het valt me inderdaad op dat Sneijdert met de week beter en constanter gaat spelen.” “Ja, ik heb ook het idee dat het helemaal goed komt met ‘m.” “Alleen jammer dat z’n inhammen nú al richting kruin trekken.” “Nou, dan hebben we binnenkort een KKL.” “KKL?” “Ja, Kleine Kale Leider.”