Piep-piep, sms: “Loosje dicht, verbouwing, we zitten in Fonteijn.” Altijd fijn dat ons aller Polis al als een waardig verkenner vooruit is gereisd en ons een overbodige wandeltocht bespaart. Vandaag is die wandeltocht extra precair aangezien Loïs er vandaag weer bij is en om de feestvreugde helemaal te vergroten heeft ze haar klasgenootje Dore bij zich: “Ja leuk, ik ga mee, moet ik dan iets Oranje aan?O? Rood-wit? Ja, sorry hoor. Ik weet helemaal niks van voetbal. ” “Dat geeft niks Dore, het is harstikke leuk.”
Eenmaal in Fonteijn gearriveerd is voetbal even niet belangrijk, Bert Polis z’n moeder is eerder deze week overleden en het regent warme woorden en condolaties: “Bedankt jongens, ja het is beter zo. Heb de speech bijna af en ik ben juist blij dat we even naar Ajax kunnen. Fijn die afleiding.” “Hebben jullie al iets over het rapport van de commissie van wijze mannen gehoord?” “Nee, maar het zou zomaar kunnen dat Fontein weg moet. Dan moeten we weer een andere tent zoeken om onze Irish Coffee te drinken!”
Intussen zijn de meiden buiten aan ’t spelen, ze hebben een nieuw spel; aan een agent vragen: “Moet je niet staken?” Wonder boven wonder komen ze er mee weg: “Jullie zijn pas 11, maar als je wat ouder was geweest had je geheid gedonder gehad.” “Tuurlijk niet pa.”
Na een enerverende maaltijd bij Nam Kee, waar we met een record aantal mensen aan de londe tafel zitten, is het via de Irish Coffee tijd voor de ArenA. Dore kijkt haar ogen uit en stelt de ene vraag na de ander, terwijl Loïs zo blasé mogelijk probeert te doen om haar vriendinnetje nog meer te imponeren: “Kijk Dore, die nummer 9 is Huntelaar, daar heb ik deze zomer nog mee in ’t vliegtuig gezeten!”
De wedstrijd verloopt intussen cresendo, Ajax loopt rustig uit naar 5-1, waar ons vooral het spel van Gabri opvalt: “Gabri heeft er zin in vandaag!” “Hij snapt blijkbaar al dat Rotterdam sowieso verslagen moet worden!”
De tweede helft heeft een groot nachtkaars gehalte, waardoor Loïs en Dore zich gaan vervelen en als echte Hooligansjes proberen het veld te bereiken met vliegtuigjes en dropjes. Tot onze grote spijt weet Loïs ook een ABN Amro toeter te bemachtigen en luistert ze het restant van de wedstrijd op met een eentonig toeterconcert in F: “Leuk Mars, neem je volgende keer John weer een keertje mee? Ik dacht dat hij erg was, maar dit is nog erger!” |
