“Goedemorgen heren! Komen de supporters van PSV vandaag aan met de trekschuit?” “Hoezo?” “Nou, fiets net langs de Amstel, het ziet daar zwart van de mensen. Op de bruggen staat het 4 rijen dik.” “Nee Mars, dat is voor de intocht van sinterklaas. Je bent lekker op tijd trouwens. We hadden toch half 11 gezegd?” “Man, ik schrok om 5 over 10 wakker, vind het best knap van mezelf dat ik slechts 10 minuten te laat ben.”

Ja, het is vandaag weer een traditionele ontbijtwedstrijd in Leentje, met champagne, gebakken eieren, worst, spek, kannen vol jus ‘orange en heerlijk brood. Een uitgebreid ontbijt dat er ondanks de groeiende wedstrijdspanning niet minder om smaakt: “Ik heb er een heel slecht gevoel over, 1 of 2 gerichte counters en we staat wéér met lege handen tegen die klanten.” “De laatste keer dat we wonnen was in 2004, dat was tevens de laatste keer dat er gescoord is tegen die lampen.” “Ja, dat was de enige keer dat ik er niet bij was, m’n moeder was toen net overleden.” “Dus het ligt aan jou Marcel?” “Nou, ik hoop het niet. Wel vreemd dat Ajax-PSV bijna ieder jaar vergezeld gaat van een herdenking.” “Nou, inderdaad, een paar jaar geleden Michels en nu Sjakie Wolfs. Wat een triest einde voor die man.” “Tja, die is toch bijna in ’t harnas gestorven. Ik weet nog goed dat we een rondleiding kregen door de Meer en de ArenA, die toen nog in aanbouw was. Het was de week voor de Champions League finale in Wenen en toen we door de gang bij de kleedkamers in de Meer liepen werden we door meneer Wolfs uitgenodigd in het ‘heilige der heilige’, zoals hij het zelf noemde. Hij heeft toen een heel betoog staan houden hoe alles werkte, dat de juiste noppen heel belangrijk waren, dat de hiel van een schoen haaks moest staan op de zool, ook heel belangrijk. En hij liet ons het verschil zien tussen de schoen van Kanu en Overmars.” “Wat voor verschil zat daar dan tussen?” “Nou, ongeveer 10 maten! Ik zoek de foto’s vanavond wel even op.”

De ArenA is vandaag stemmig versierd en om fatsoenlijk te kunnen proosten op deze dappere strijden is er zelfs echt bier verkrijgbaar: “Nou, dat is een welkome meevaller. Nou maar hopen dat de wedstrijd ook meevalt.”

Helaas is het wederom niet mogelijk om een fatsoenlijk eerbetoon te brengen aan een overleden clubicoon; een paar leeghoofdige lampjes vinden het nodig om te gaan roepen, hetgeen direct reacties op Zuid ontlokt, waarop er zelfs sis-geluiden gemaakt worden: “Misschien moeten ze straks de tussendeuren even openzetten, kijken of die boeren dan nog steeds zo bijdehant doen.” “Dat heeft geen zin, het enige dat helpt is wraak door middel van een klinkende overwinning.”

En die overwinning komt er! We knijpen elkaar af en toe in de armen, zien Furby schitteren, Eénoog buffelen alsof z’n leven er vanaf hangt, Suarez is onnavolgbaar en weet de wedstrijd zelfs zonder gele kaart tot een goed einde te brengen, Vermeer verricht enkele prachtige redding en de verdediging staat als een blok. Bij de 4-1 springen ontploffen we en springen als gekken heen en weer, het lijken wel van die beelden uit de jaren ’50, met twee benen springen met beide armen in de lucht.

Volledig gelukkig dalen we de trappen af richting metro, je ziet iedereen lachen en glimmen: “Nou, dit was de ultieme wraak!” “Ja, de geest van Sjakie heeft Ajax over het dooie punt heen geholpen.” “Kom, dan gaan we een biertje drinken.” “Ja, lekker en daarna ga ik naar huis, een balletje eten!”

Rust zacht meneer Wolfs!

De deur van het materiaalhok in De Meer

Sjaak Wolfs met de schoenen van Overmars en Kanu

Prachtig eerbetoon aan alweer een mister Ajax!