“Ja jongens, het is eindelijk gebeurd. De buitenboordmotor is eergisteren van m’n boot afgejat.” “Maar zo’n ding is toch harstikke zwaar?” “Ja en zat helemaal vast. Ik denk dat ze echt met een slijptol bezig zijn geweest.” “Gewoon bij jou op de Herengracht?” “Ja, maar dat zegt niet zoveel, laatst werd er een meisje verkracht en vervolgens meegesleurd naar ’t Leidseplein om geld te pinnen.” “Ja, het schijnt dat de politie één aanwijzing heeft; een zaadspoor.”

Ja, we zitten er op deze mooie zondagmiddag weer bij als die opaatjes uit de Muppetshow. We worden echt ouder en kunnen de ‘tijd van tegenwoordig’ steeds minder vatten: “Ik heb vannacht heerlijk geslapen, maar werd weer om half 4 wakker.” “Moest je pissen?” “Ja, en als ik nou direct ga is er niks aan de hand, maar ik lig dan minstens een half uur te dralen voordat ik er echt uit ga.” “Ja, dat ken ik. Heb laatst overwogen om een dakgoot rond m’n bed te maken.”

En alsof het veteranenleed nog niet erg genoeg is, doet Fred ook een duit in ’t zakje: “Nou, ik heb dus nu al ruim 2 weken last gehad van griep.” “Maar kom jij niet in aanmerking voor een griepprik dan?” “Ja, ik heb een oproep gehad, volgende week krijg ik ‘m!”

“Heeft iemand PSV gezien gisteren?” “Ja, ze hebben nauwelijks kansen gehad, woensdag moeten ze naar AZ en volgende week komen ze hier.” “Nou jongens, ga nou niet direct te hoog van de toren blazen, want het is ieder seizoen hetzelfde. Twee gerichte counters en de punten gaan weer naar Eindhoven.” “Nou, ik heb er nu toch wel echt vertrouwen in.” “Weet je wat mij van de week opviel? Obama wordt gekozen toch president en Kennedy mag diezelfde dag nog invallen!” “Ja, het zijn verwarrende tijden. Het schijnt dat je nu al kan wedden of deze zwarte piet de kerst wel haalt.”

En daar heeft Polis z’n stokpaardje te pakken, het is weer bijna sinterklaastijd en dus kunnen de voorbeschouwingen op het heerlijk avondje beginnen. Gelukkig is het al half 2 geweest en mogen we richting ArenA. In de rij voor Noord A treffen we een Amerikaan die zojuist z’n 6 jarige zoontje in een Ajax shirt heeft gehezen en erg benieuwd is naar de wedstrijd. Gelukkig kunnen we ‘m verzekeren dat het tegen Sparta altijd bal is, ‘lots of goals guaranteed!’, hoewel een enkeling zich nog een thuisnederlaag in de Meer kan herinneren: “Toen stond Ed de Goey nog op de goal bij Sparta.”

Op 422 gaan we er eens lekker voor zitten en worden op onze wenken bediend, binnen een half uur staat het 2-0, Huntelaar is scherp, Kennedienog speelt als herboren en Suarez schiet een heerlijke bal in het zijnet. Helaas ontpopt Suarez zich weer als struikelpiet en krijgt geel: “Nou, die doet dus tegen AZ weer niet mee, want volgende week pakt ie er geheid weer één!”

Huntelaar moet intussen geblesseerd van ’t veld en heeft direct een nieuwe bijnaam: hinkelpiet, waarop het grote zwarte pietenspel begonnen is. Sno is de Louis Vuttonpiet, Lindgren de Pippipiet, Vertongen de Strakkepasspiet, Kennedy met z’n kalende hoofd de chemopiet en Vermeer met z’n helgele shirt de Kanariepiet. Even later komen de invallers aan de beurt, Leonardo de mislukpiet en Schilder is de Verfpiet.

De wedstrijd heeft intussen een kleine dip gehad, maar dankzij Sno de pingelpiet loopt Ajax uit tot 5-1 en kunnen we voorzichtig gaan voorbeschouwen op volgende week: “Ik hoop dat de Stuntelpiet er volgende week weer bij is!” “Nou, ik ben bang van niet Piet!” “Nou, dan kan het tóch nog best lastig worden.” “Ja, maar dat is pas volgende week zeurpiet. Eerst maar een lekkere versnapering?” “Ja, we gaan snel naar de Bierpiet!”