“Pap, moet jij niet naar Ajax?” “Jawel, maar ze spelen vandaag pas om half 5.” “Waarom zo laat?” “Zodat ze de wedstrijd ook op TV kunnen uitzenden.” “Maar waarom ga je dan naar het stadion? Dan kun je toch ook op TV kijken?” “Nee, in het stadion is het veel leuker, dat moet jij toch weten?” “Ja, bij U2 vond ik het best leuk ja.”

Gelukkig heb ik álle tijd om m’n dochter de ins- en outs van het voetbal uit te leggen, dat je hoe dan ook gaat, dat je daarom op verjaardagen wel eens eerder weg moet, of juist later komt, dat je daarom donderdagavond in je eentje juichend op de bank stond, waardoor ze weer wakker werd en met verbaasd hoofd haar vader uit zijn dak zag gaan, dat Ajax in je hart zit en dat dat nooit meer over gaat.

Vol goede moed stap ik vervolgens op de fiets en kom na een heerlijke tocht met wind mee om een uur of twee Leentje binnen: “Hé Mars, je bent de eerste? Wat wil je drinken?” “Nou, gelukkig hoef ik daar niet over na te denken, koffie, Irish Coffee, iets fris, nee het is 2 uur; biertijd!”

Binnen en kwartier druppelt onze stamtafel vol en kunnen de voorbeschouwingen beginnen: “Je zult toch Platje heten, dan heb je toch geen leven?” “Nee, maar zijn omgeving ook niet! Moet je voorstellen dat je op zondagochtend in de kerk moet vertellen dat je gisteravond bent gaan gourmetten bij de Platjes.” “Ja, of dat je huwelijk slecht gaat en je in goed overleg besluit om je seksleven op te leuken door te gaan partnerruilen met de Platjes.” “Hé, Feyenoord is begonnen, zag je net die oude keeper op de bank zitten? Hoe heet hij ook alweer?” “Lodewijks.” “Knappe man is dat, als ze een foto van zijn gezicht aan Neil Armstrong laten zien dan denkt hij direct dat hij weer op de maan is.”

In de ArenA is het weer ouderwets leeg, maar dat is niet zo vreemd in het weekend waar carnaval, de voorjaarsvakantie én de huishoudbeurs samenvallen: “Wel geestig dat Peter de grote spits vandaag z’n vrouw meegenomen heeft. Dát is nog eens een mooi protest tegen de huishoudbeurs!” “Ik zie ook opvallend veel kleine kinderen vandaag. Laten we hopen dat Ajax een beetje aan klantenbinding doet.”

Maar helaas, dat laatste is absoluut niet het geval, het Suarez-ik-kan-niet-scoren festival is weer in volle hevigheid losgebarsten: “Ja, dat krijg je als je de spits verkoopt en besluit dat er geen andere nodig is.” “En dat terwijl ze nog zeiden dat het kapitaal op het veld moet staan.” “Weet je wat me ook opvalt? Die Schilder speelt best goed vandaag.” “Ja, afgelopen donderdag vond ik ‘m ook goed spelen. Maar hij gaat toch weg na dit seizoen?” “Ja, waarschijnlijk dat hij daarom zo goed speelt.”

De tweede helft begint met Sulejmani voor Leonardo, Ton Lift legt uit: “Van Basten wil een niet al te grote wissel op het wisselbeleid trekken, daarom wisselt hij slechts met wisselspelers.” Tegen de tijd dat we deze Cruyffiaanse opmerking verwerkt hebben staat Ajax eindelijk voor, met 2-1 maar liefst. Maar in de laatste minuten gaat het bijna nog mis, drie dotten van kansen zijn niet aan Volendam besteed waardoor de punten in Amsterdam blijven en wij mokkend richting metro gaan.

Op het perron van station Wibautstraat sjokken we richting uitgang, terwijl voor ons een zestal Surinaamse vrouwen gierend, lachend en met tassenvol huishoudbeursproducten de roltrap op gaan: “Nou, ik weet zeker dat deze roedel negeressen een leukere dag heeft gehad dan wij. Kun je nagaan, zelfs de huishoudbeurs is leuker! Biertje?”

Wielaert denkt het zelfs zonder schoen te kunnen...

en gaat vervolgens voor z'n strikdiploma.

Eindelijk 2-1...